Cheguei a éste clube gracias os meus veciños, levo seis meses entrenando, antes eramos moi pouquiños agora xa somos vintecinco.

Os meus pais nunca lles gustou o fútbol, agora a miña nai chilla como unha tola nos partidos animando a todos os meus compañeiros. Cando comencei ó colexio todos os días traía os deberes pra casa proque nunca os remataba, a miña nai castigábame sempre e díxome que sin non remataba os deberes na clase non me deixaba ir a entrenar nunca mais, gracias o Santa Mariña millorei no colexio.

Os sábados e o día que mais me gusta, porque sempre xogamos en Samil. Os Luns e Mércores entreno, e a seman faixe mais curta, a miña nai protesta porque temos que subir todos os días a entrenar, aunque xa coñece a todo o mundo e fala con todos os pais.

Teño tres entrenadores Milu, Rei e Juan. Enséñanos moitas cousas boas sobre o fútbol.

O fútbol é un deporte moi divertido, porque xogo cun balón, poido correr, regatear, saltar e disfrutar.

Fago moitos amigos porque adestro con eles durante moito tempo.

Somos dez no equipo pero solo xogamos sete nos partidos.

Durante o partido nos cambian, para poder participar todos. No Santa Mariña teño dous adestradores que se chaman Carlos e Armando. Adestramos os luns e os mercores polas tardes, somos bastantes nenos de moitas edades. O terminar o adestramento imonos duchar o vestuario onde nos facemos bromas uns os outros, ata que os pais veñen a recollernos, estamos famentos e cansados.

Eu entrei no equipo polo meu irmán que xa xogaba e eu ía a miralo sempre, entón un día Rei díxome se quería xogar, a min encantoume a idea.

Estou moi contento de estar no Santa Mariña.

Desde que empecei ata agora aprendín a xogar millor o fútbol en equipo e a ser bo compañeiro.

Espero seguir en este equipo e aprender moitas cousas. Aprendendo e divertindome tanto.

Eu xogaba nun equipo de fútbol sala, troquei ó fútbol e funme a Unión Deportiva Santa Mariña. O principio non coñecía o clube, nin a maioría dos meus compañeiros, pero pouco a pouco fun coñecéndos.

A miña adaptación no clube foi fácil. Aprendín normas de xogo (coma o saque de banda, fora de xogo e outras), colocación no campo e normas de comportamento, e sobre tódalas o respeto os compañeiros e ós rivais. Tamén enseñaronme a saber gañar e perder.

Unha das cousas mías impresionantes que vin foron a cantidade de materiáis deportivos, había de todo, un balón para cada un, conos, gorros chinos, petos, etc.

As instalacións teñen dous campos de terra, unha bancada, catro vestiarios amplios con duchas de auga quente, a sede do clube e unha cantina onde podes mercar bebidas, golosinas e outras mercadorías despois dos adestramentos e partidos.

No clube podes atopar nenos dende os seis anos. Neste intre hai equipos das categorías pre-benxamín, benxamín, alevín, infantil, cadete e xuvenil que levan o nome de C.D. Cabral e U.D. Santa Mariña.

As cores do noso clube son: Camiseta vermella, calzón azul e calcetíns vermellos. Cando coincidimos na equipación con outro equipo, e xogamos fora do noso campo, trocamos a camiseta vermella por outra azul.

Adestramos dous días a seman, durante arredor de dous horas, e son técnicos, tácticos e físicos.

Nas vacacións do Nadal, Semana Santa e verán pódese xogar diversos torneos con xente do mesmo clube pero de distintos equipos.

Se queredes coñecer tódolo que os contei achegádevos a "Cotogrande", onde atópanse as nosas instalacións, e seredes benvidos.